PERKEMBANGAN DASAR PENDIDIKAN DI TANAH MELAYU PASCA ZAMAN PENDUDUKAN JEPUN: LAPORAN BARNES, 1950

Abstract

Artikel ini bertujuan untuk mengkaji perkembangan dasar pendidikan

oleh pihak pentadbiran British di Tanah Melayu pasca zaman pendudukan

Jepun dengan tumpuan kepada pembentukan Jawatankuasa Barnes

dan Laporan Barnes serta reaksi penduduk terhadap cadangan dalam

Laporan Barnes. Melalui itu juga artikel ini cuba menilai tujuan British

memberi perhatian terhadap dasar pendidikan di Tanah Melayu apabila

mereka menguasai semulanya selepas zaman Jepun (1941-1945). Dalam

perkembangan itu, pihak British juga sedar perlu menjaga kepentingan dan

mengambil hati orang Melayu dalam memastikan mereka menyokong dan

bekerjasama dengan pentadbiran. Justeru, pembangunan pendidikan untuk

orang Melayu diberi perhatian dan dikaji semula oleh British. Untuk itu,

Jawatankuasa Barnes dibentuk dan Laporan Barnes diterbitkan pada tahun

1. Namun demikian, cadangan dalam Laporan Barnes menimbulkan

bantahan daripada kaum bukan Melayu yang melihat Laporan itu boleh

menghapuskan pendidikan, bahasa dan budaya mereka. Sebaliknya orang

Melayu rata-rata menerima baik Laporan Barnes. Ekoran daripada itu, pihak

kerajaan membentuk Jawatankuasa Fenn-Wu untuk meneliti pendidikan

Cina dan orang India pula mewujudkan Jawatankuasa Pendidikan India.

Namun begitu, jawatankuasa ini masih tidak dapat menyelesaikan

pertikaian tentang kedudukan bahasa dan pendidikan pelbagai aliran.

Bagaimanapun, menjelang kemerdekaan, Penyata Razak dikeluarkan dan

Dasar Pelajaran 1957 diluluskan sebagai asas dalam pembentukan sistem

pendidikan kebangsaan untuk Tanah Melayu. Perbincangan dalam artikel ini

menunjukkan masalah politik terutama masalah komunis dan kepentingan

Tanah Melayu kepada British telah mempengaruhi tindakan British untuk

mengkaji semula aspek pendidikan di Tanah Melayu selepas perang. Pada

masa yang sama, pendidikan juga dijadikan alat penting dalam mewujudkan

integrasi kaum dan memupuk kesefahaman antara penduduk berbilang

kaum. Keadaan ini adalah sangat penting dalam usaha kerajaan menangani

ancaman komunis pada ketika itu kerana kerjasama penduduk berbilang

kaum dapat membantu mengalahkan gerakan komunis.